Cindy Deman - Zajate
Cindy Deman – Zajate

Door Cindy Deman – 14 augustus 2020

Progressief op weg naar een hoger niveau

Gastblog van Cindy Deman, Horsemanship instructrice uit België
www.cindydeman.be

Eén van de belangrijkste zaken als instructeur is dat je je moet realiseren hoe weinig je eigenlijk weet. Bijgevolg moet je jezelf steeds blijven bijscholen.

Zelf les volgen heeft verschillende voordelen:

  • je blijft gemotiveerd door je eigen progressie
  • je krijgt nieuwe inzichten waarmee je eigen studenten geholpen kunnen worden
  • misschien nog het belangrijkste van al: zelf regelmatig te voelen wat het is om student te zijn. Proberen te begrijpen en uitvoeren wat je instructeur je zegt, terwijl je lichaam allerlei dingen doet waarvan je je niet bewust bent en waarover je soms geen controle lijkt te hebben.

Nieuwe gewoonten en vaardigheden leren

Niets moeilijker dan het breken van gewoontes!
Dat is immers het verschil tussen onbewust in een patroon hervallen of bewust iets nieuws leren dat het oude patroon moet gaan vervangen. Ondertussen gebeuren nog allelei anere zaken, je moet oefeningen rijden, je hebt interactie met je paard want hij/zij is ook een levend wezen met gevoelens en gedachten en dan nog de interne dialoog met jezelf. Vandaar dat ik altijd wat tijd nodig heb om mij nieuwe vaardigheden eigen te maken. Ik wil Liesbeth dan ook graag bedanken voor zowel haar geduld met mij, als voor het feit dat ze mij regelmatig behoorlijk achter de broek zit, zonder te vergeten mij te complimenteren met de gemaakte vooruitgang. Die combinatie is goud waard!

 

Een nieuw niveau bereiken geeft een heel bevredigend gevoel

Wat ik allemaal geleerd heb, … een hele hoop! Grotere antwoorden op kleine hulpen. Mijn handen onafhankelijk van mijn armen bewegen. Energie niet weggooien aan de voorkant. Dansen om het midden om de perfecte balans te vinden.  Schouders sturen met mijn gewicht. De berg op rijden … en nog veel meer!

Nu en dan een losse les levert voor mij vaak niet zoveel op. Er moet regelmaat inzitten. Die zorgt ervoor dat zaken voldoende herhaald en bevestigd worden zodat ze echt blijven plakken. Kennis is immers alleen maar nuttig als je het kan toepassen.
Het is een heel bevredigend gevoel om te ervaren dat je ineens weer op een nieuw niveau opereert. Om te zorgen dat de lat na verloop van tijd niet begint te zakken, zorg ik dat ik op regelmatige basis blijf bijleren.

 

Doel gehaald? Op naar het volgende!

De jaren waarin ik het meeste progressie heb gemaakt zijn de jaren waarin ik één of ander langdurig traject heb gevolgd zoals het Progressief Trainingsjaar (PTJ) van Liesbeth. De combinatie van een overzicht op het trainingstraject (startpunt, stappenplan en “einddoel”) en de hulp om daar effectief te geraken zijn van onschatbare waarde!
Dit jaar volg ik een aantal 5-Day Intensives bij haar om verder te bouwen op wat ik geleerd heb in het PTJ. Mijn “einddoel” wordt namelijk om de zoveel tijd gehaald en vervangen door een nieuwe. Ik kijk al uit naar de volgende cursus bij Liesbeth, stilstand is immers achteruitgang!

 

Cindy Deman & Liesbeth Jorna
Cindy Deman & Liesbeth Jorna

*************************

(Young) Professionals: 
Als jij een (jonge) professional ben zoals Cindy dan heb je mijn speciale aandacht!
Iedereeen die mij een beetje kent weet dat ik toegewijd ben aan elk paard en elke ruiter van elk niveau. Jonge professionals echter zijn een voorbeeld en de sleutel tot een blije en gezonde toekomst van alle ruiters en paarden en daarom begeleid ik hen graag extra, ook soms buiten mijn standaard cursussen.

Als dat jouw aandacht pakt, voel je dan vrij om persoonlijk contact met mij op te nemen over jouw plannen en wat ik daarbij kan betekenen voor jou. Wellicht tot gauw!

Liesbeth

Katie_Flynn_Emotion_in_Motion
Katie Minderhoud & Flynn – Happyness with a horse – Emotion in Motion

Door Katie Minderhoud – 2 januari 2019

Levenslessen te paard

Wij mensen zijn vaak bezig met het verleden of de toekomst. Waar kom je vandaan? Waar ga je naar toe? Een paard is in het hier en nu. Dus als je gaat paardrijden is het belangrijk om bezig te zijn met: Wat is er nu? Wat voel ik? En wat kan ik met deze informatie doen?

In februari 2018 kwam ik voor het eerst lessen bij Liesbeth Jorna. Ik liep tegen meerdere problemen aan bij het rijden, maar het ergste was eigenlijk dat ik het plezier in de manier waarop ik bezig was begon te verliezen. Als je paard niet voorwaarts is en je gaat meer en harder drijven, met een spoortje porren en steeds vaker je zweep gebruiken, daar worden zowel paard als ruiter niet gelukkig van. Voor mij was de harmonie ver te zoeken en dan slaat de twijfel toe.

Die ene les in februari zorgde al voor de nodige eye-openers, die ik in een notitie boekje onder de titel “Levenslessen te paard” heb genoteerd:

    1. “Don’t just sit there wishing it was something else.” Het was even wennen om niet direct aangestuurd te worden (Normaal hoor je: linkerbeen erbij, iets meer naar rechts stellen – ik noem maar wat). Liesbeth laat je zelf nadenken, zodat je bewust wordt van wat je voelt, snapt wat dat betekent en daarnaar kan handelen. In mijn geval: ik kan het allemaal wel aardig benoemen wat er mis gaat, maar handel er niet (snel genoeg) naar.
    2. “Je twijfel zegt genoeg. Als het goed voelt, dan weet je dat zeker.” Je geeft je paard voortdurend hulpen en aanwijzingen, maar wanneer is het eigenlijk goed? Of goed genoeg? Daarvoor heb je drie dingen nodig: duidelijkheid over wat je wil (intentie/doel), goeie communicatie om het aan je paard te vragen en reactie! Als de reactie en/of het resultaat tegenvalt – twijfel zegt genoeg – kun je op zoek naar wat er beter kan.
    3. “Staar je niet blind op het plaatje (ideaal) of hoe het gister ging (verleden). Uit het hier en nu kun je veel meer nuttige informatie halen!” Stel jezelf de simpele vragen: Wat is er nu? Wat voel je? en: Wat heb ik nodig? Zo ben je actie-gericht en kun je met een heldere intentie richting geven aan zowel jezelf als je paard.
    4. Je moet een plan hebben om doelen concreet te maken. The horse has a baby-mind, keep it simple! Als ruiter heb je veel verantwoordelijkheid: je paard heeft geen idee van nut of noodzaak van de rondjes, figuurtjes of sprongetjes die wij als mens willen maken. Het is onze taak om eerlijk en duidelijk te zijn, met name door te weten wat we willen, hoe we het kunnen vragen en wanneer het goed is. Als je paard het goed doet, vertel hem dat!
    5. Alles draait om balans. Als ruiter wil je je paard helpen (niet hinderen) in balans, vrij & krachtig te bewegen.

Na die eerste les in februari was er de mogelijkheid om mee te doen aan het Progressief Trainingsjaar. Een jaar lang leren, samen met een kleine groep ruiters, 10 lesdagen vol theorie en praktijk, een ontdekkingsreis op zoek naar betere communicatie met mijn paard en meer harmonie. Ik was zeker nieuwsgierig naar meer: gemotiveerd vanuit liefde en respect voor mijn paard en gedreven door het ultieme plezier wat ik uit de omgang met mijn paard haal.

Er is altijd wel een reden om iets niet te doen, maar even zoveel reden om het wel te doen. So we did it!

 

Wat het Progressief Trainingsjaar 2018 mij heeft gebracht

Met stip op 1. Ik heb opnieuw naar mijn paard leren kijken en wat ik nu zie is nog mooier dan wat ik altijd zag. Zijn intelligentie, energie en speelsheid. Er is zoveel om mee te werken en zoveel om te waarderen als je er maar oog voor hebt en leert hoe!

De opbouw in het trainingsjaar was voor ons heel waardevol, omdat je begint met een basis (die je al denkt te hebben, maar toch nog mist):

  • Grondwerk: dit deed ik eerder nooit bewust maar ik besef nu de onschatbare waarde van werken aan communicatie met je paard vanaf de grond, het aanleren van hulpen en het samen ontdekken van een nieuwe houding of beweging voor je paard. De invloed van je eigen houding en energie, hoever reikt je “leiderschap”? Als Flynn als een bommetje afgaat, sla ik nog wel eens dicht, maar ik leer ook mijn grenzen te verleggen en hoe ik kan werken met de energie die hij te geven heeft.
  • Rijden zonder teugels, rijden vanuit intentie en energie. Het idee en de praktijk van “actief neutraal” op je paard zitten. De ware betekenis van “meebewegen”. Allemaal ontdekkingen die je doen inzien hoe passief, actief en dynamisch een ruiterzit kan zijn. Wanneer ben je een passagier? Wanneer ben je “aan het stuur” zonder je paard te blokkeren of hinderen? Dit is de neverending journey van het ontwikkelen van een goeie houding en zit, maar ik heb nu meer aanknopingspunten om te werken aan verbetering!
  • Finding the sweetspot. In plaats van de focus richten op het ideale plaatje, ligt de aandacht op alle verschillende ingredienten die je nodig hebt om je paard in balans, vrij en krachtig te laten lopen. Dit betekent dat je controle hebt over en richting kunt geven aan zijn hoofd en hals houding, zijn schouders, zijn achterhand, zijn tempo, zijn energie en dat je door het rijden van patronen – met variatie van figuren, overgangen en zijgangen – op zoek gaat naar de sweetspot in de gouden driehoek van ontspanning, energie en balans. Niet star en stijf gefrustreerd op zoek naar een ideale lichaamshouding, maar met een gezonde afwisseling van oefeningen werken aan wat je paard nodig heeft om in balans te lopen. Next level is riding the sweetspot, but for now we are happy finding the sweetspot.

Aan het einde van het jaar wist ik 2 dingen zeker: het Progressief Trainingsjaar heeft ons heel veel gebracht, namelijk veel plezier, nieuwe inzichten & skills, vertrouwen en trots – op mijn paard, op cursusgenoten, op deze manier van met paarden werken. En het tweede: We are ready for the Next Level!

Met dank aan Judith Paard Vadim voor het vinden van Liesbeth Jorna en met dank aan Sport & Horsemanship United (Liesbeth!) voor het organiseren van deze leuke jaaropleiding!